Yachting World – Expert Guides, Boat Reviews & Luxury Sailing News

Start with a three-month project that compares sailboats under real conditions. Use a fixed test roster around imocas, ostar ve metis, plus two close alternatives, and run them in predictable winds from the vendée coast. This delivers very actionable data quickly, letting teams become confident in the best fit for a given campaign.

Set metrics: velocity over water, stability index at different heel angles, energy use of systems, sail area to displacement ratios. Use a single data logger, standardised measurement points, and a finite number of sea states. Document final results with features like foil configurations, daggerboards, or conventional keels. This collaboration with engineers will shorten the feedback loop and open up new possibilities for imagination.

Collect data from vessels that are used in offshore routines, so results reflect real wear rather than glossy simulations. If a test regime yields a narrower performance band than expected, refine the plan. Even when trials are still limited, you can open new hypotheses thereby narrowing uncertainty and stimulating imagination. This data can be made actionable for decision-makers in procurement and chartering.

Include vessels whose designers have a former collaboration history with their teams to understand the intent behind each feature. Lean on the know-how ve expertise of manufacturers and naval architects, and publish a concise final profile for each model, focusing on features that practitioners care about: weight distribution, control systems, and hull form.

Offer a practical path: convene a vendée-focused testing window with a shipyard, crew, and operators to formalize the data flow. This collaboration removes friction and gives readers a clear set of decision criteria, including budget, maintenance cadence, and spare-part availability. If you havent tested a model in reality, start with the three focal options and document the features most relevant to your plan.

The aim is to deliver a clear framework: after the testing, present a final verdict on which platform best fits a given profile, and provide step-by-step actions: obtain quotes, run a short-term rental, and schedule a second-phase audit to verify results. Readers who value open data and imagination will appreciate the plan’s clarity and order.

52 SUPER SERIES in Majorca: Harm Müller-Spreer’s victory and the case for classic monohulls

Opt for classic monohulls in Majorca assessments: reliability and predictable handling across conditions, while the shape, typically narrower, reduces rolling and drag. Crews themselves report steadier performance, especially when fitted gear emphasizes ballast and trim, with solent conditions and offshore legs testing the limits.

Harm Müller-Spreer’s triumph confirms the enduring value of Verdier-designed lines, refined by thomsons and influenced by figaro-inspired detailing and fives concepts. These machines offer a clear capacity range and robust specifications that endure years of use. The second-place runs by rivals show that, before later iterations arrived, reliability and disciplined tactics often trump sheer speed, provided the boat remains fitted with proven systems that balance stiffness and ease of handling.

In counterpoint to trend-driven builds, classic monohulls still deliver compelling results in this circuit. The shape is typically narrower, which reduces drag and improves balance in heavy air, while the overall performance hinges on crew communication and precise trimming. Often, the best outcomes come from bold decisions in the mid-range winds, with a hare-like ability to surge and re-set trim as gusts shift.

Before embracing newer-generation designs, teams tested a straightforward suite of specifications that favored reliability over exotic weight-saving measures. Much of the value lies in components and fittings that stay dependable after years at sea, while later upgrades refine but do not overshadow the core balance. These boats, when properly prepared, remain capable of strong performance in regattas that mix variable seas and wind.

Müller-Spreer'in zaferi, seri için ne gibi sponsor ve sahiplik sinyalleri gönderiyor?

Tavsiye: Belirli sürdürülebilirlik kilometre taşlarına bağlı çok yıllı bir programı güvence altına almak üzere sponsorluk bekleyin ve inşaatçılarla ve dernekle uzun vadeli iş birliğini teşvik eden sahiplik sinyalleri, nesiller arası sürekliliği sağlamak için.

• Fonlama uyumu ve ilişkilendirme sinyalleri
  • Önümüzdeki döngüde, sponsorlar kalkınma bütçeleri ve sürdürülebilirlik girişimleri üzerinde ölçülebilir bir etki arayacak, yat ve yelkenlerinin tamamlanması için destek sağlarken ortaklar için görünür bir getiri sağlayacaklardır.
  • Müller-Spreer'in zaferi performans seviyesini yükselttiğinden, destek seviyesinin genellikle markalar arası işbirliğiyle birlikte, inşaatçılarla resmi bir ilişkilendirmeye ve geniş bir yelkenci programına bağlı olması muhtemeldir.
  • Stratejinin bir parçası, ac75 platformunun ivme ve iyileştirme çalışmalarının ön saflarında kalmasını sağlayarak yatırımı tam ve şeffaf tutmaktır.
• Sahiplik sinyalleri ve devir stratejisi
  • Bu nesilden sonra devir teslim, liderliği bir sonraki denizci grubuna ve daha geniş mürettebat grubuna devreden belirli bir takvimle yönetimin temel bir parçası haline gelir.
  • Son dönemde yarış kampanyaları, sezonlar boyunca ivmeyi sürdürmek için sahipliğin tek bir sponsor yerine, inşaatçılar ve dernekle işbirliğine doğru kaydığını gösteriyor.
  • Yaklaşım, yelkenler, donanım ve yat sistemleri için belirtilen parametreler de dahil olmak üzere geliştirme üzerindeki kontrolü korurken, gelecek nesil uzmanlara ve denizcilere sorunsuz bir devir teslim sağlamalıdır.
  • Bu bağlamda, kendini adamış bir denizci zihniyeti önemlidir: tek bir denizcinin becerisi kritik önemini korur, ancak strateji ekipler arası kolektif performansa bağlıdır.
• Gelişim, malzemeler ve yüzey kalitesi üzerindeki etki
  • Bu sinyaller, yatların nasıl tasarlandığını ve tamamlandığını etkiliyor; uzun vadeli dayanıklılığa, azaltılmış bakım döngülerine ve geliştirilmiş kontrol sistemleri aracılığıyla yarış başına kazanılan saniyelerin net bir şekilde görülmesine odaklanılıyor.
  • AC75 sınıfı operasyonlar, rekabet gücünü koruma planının temel bir parçasını oluşturan gövde, yelken ve son rötuş detaylarına uzun vadeli bir yatırım gerektirir.
  • İnşaatçılar ve denizciler, geri bildirim döngülerini kısaltmak, her etkinlikte en gelişmiş bileşenlerin kullanılmasını sağlamak ve işbirliğinin verimli kalmasını sağlamak için birlikte çalışmalıdır.
• Ekipler ve organizatörler için stratejik rehberlik
  • Sürdürülebilirlik hedefleri için belirli kilometre taşları belirleyin; şeffaf bir devir takvimi ve dernek ve inşaatçılarla belgelenmiş bir işbirliği planı hazırlayın.
  • Yat ekiplerinin performans hedefleriyle uyumlu kalmasını sağlarken, yatın sistemlerinin etkinliklerde devam eden geliştirme ve testleri desteklemesini sağlayın.
  • Gelecek sayıda, izole hız patlamalarından ziyade sürekli bir iyileşme göstererek, saniyeler içindeki minimum boşluklarla bitirmeyi hedefleyin.
• Dizi için daha geniş kapsamlı çıkarımlar
  • Bu zafer, sponsorlukların bağımsız kampanyalardan ziyade, nesiller arası ortak bir gelişim yol haritasının temelini oluşturduğu, ortaklığa dayalı bir modeli güçlendiriyor.
  • Macif ve diğer işbirlikçiler, ac75 platformlarının evrimini hızlandırma ve yüksek bir performans seviyesini sürdürme potansiyeli gösterildiğinden, katılımlarını yoğunlaştırabilirler.
  • Etkili yapı, derneğin hedeflerinin genel yörüngesini bozmayan ölçülü bir devire izin verirken, devam eden testler için kaynakları korumalıdır.

Klasik tek gövdeli tekneler, maliyet, bakım ve yarış günü güvenilirliği açısından kanatçıklı yelkenli teknelerle nasıl karşılaştırılır?

Maliyet verimliliği ve güvenilir çalışma saatleri dengesi için klasik tek gövdeli tekneleri tercih edin; foil tekneler daha yüksek başlangıç yatırımı ve daha uzun, özel bakım gerektirir, bu da alanı kendini adamış teknisyenlere ve güçlü destekçilere sahip olanlarla sınırlar; çoğu kulüp için gerçeklik budur.

Maliyet karşılaştırması keskin bir ayrım gösteriyor: 40–60 ft aralığındaki kullanılmış klasik tek gövdeli tekneler genellikle 1–4 milyon arası fiyata alıcı bulurken, donatılmış ekipmanlar 0,2–0,8 milyon ekliyor; aynı kategorideki yeni yapılar kabaca 4–8 milyon arasında değişiyor. Benzer boyuttaki kanatlı yelkenli tekneler yaklaşık 15–25 milyondan başlıyor ve birinci sınıf karbon kanatlar ve yüksek teknolojili kontrol sistemleri modelleri 40–60 milyon arasına itiyor; bu prim karbon fiber ve elektronikten kaynaklanıyor. Bu rakamlar kulüp seçimlerini, prestij hedeflerini ve bir programın ne kadar hızlı bir şekilde kendini finanse edebileceğini etkiliyor; ayrıca takımların öngörülebilir bir planlama süresine ulaşmalarına yardımcı oluyor.

Bakım saatleri farkı vurgular: Tarihi tekne filoları genellikle arma, yelken ve vinçler için yılda 100-250 saat gerektirirken, kanatlı platformlar kanat muayeneleri, karbon işleri, hidrolik ve elektronik nedeniyle 250-600 saat gerektirir. Daha ağır bakım yükü, özellikle marjlar darsa, parça, yedek parça ve tersane süresine daha yüksek yıllık harcama olarak yansır. Bu bağlamda, Alman teknisyenler ve tersane ekipleri, filoları program dahilinde tutmak ve mürettebatın kendisini en iyi durumda tutmak için kritik öneme sahiptir.

Yarış günü güvenilirliği, dümencinin istikrarlı, öngörülebilir bir programa ihtiyaç duyduğu durumlarda klasik gövdelere öncelik tanır: balast davranışı, yönetilebilir yatma ve daha basit yelken planları, çok çeşitli koşullar altında kazanan bir sonuca giden net bir yol sağlar. Foiling makineler, düz suda tutarlı rüzgarla parlar, hızlı kazanımlar sağlar ancak hassas balast ve trim gerektirir ve dalgalı sularda veya kalabalık başlangıçlarda kırılgan kalır; bu da foiling'i küçük, yetersiz kaynaklı bir ekip için neredeyse imkansız bir önerme haline getirir. Kısa mürettebat, folyolar için gereken hassasiyetle mücadele edebilir, bu nedenle monohull seçeneği genellikle daha güvenli, daha dayanıklı bir seçim haline gelir ve böylece yarış gününde riski azaltır.

Prestij ve tarihi bir hava arayan kulüpler için, uygun bir bütçe dahilinde donatılmış klasik bir tekne, güvenilir bir iş beygiri haline gelebilir. Anlatıldığına göre, güvenilirliği ön planda tutanlar için daha az arıza süresi ve onarımlara daha az zaman harcanması anlamına geliyor. Amaç, uygun parkurlarda maksimum hıza ulaşmaksa, Alman teknisyenler, güçlü bir tersane ve dikkatlice planlanmış yedek parça stratejisi ile özel bir foil programı izlenebilir; ancak bu daha büyük risk ve masraf anlamına gelir. Turuncu vurgulu bir gövde, yeni nesil için modern bir yinelemeye işaret ediyor; katamaranlar bir yana, tek gövde yaklaşımı tutarlı, kazanan bir sezon için en güvenilir yol olmaya devam ediyor.

Hangi yarış formatları, tekne sınıfları ve mürettebat rolleri, tek gövdeli filoları bir foiling çağında ayakta tutar?

Üç aşamalı bir program benimseyin: sabit tek tasarım tek gövdeli filoları zorunlu kılın, ölçülmüş handikap bölümlerini (IRC/ORC) koruyun ve folyo destekli hız yerine mürettebat koordinasyonunu ödüllendiren kısa parkur yarışları düzenleyin.

Tek tasarım omurga bot grupları, yarışları sıkı ve maliyetleri öngörülebilir tutar. Kural uyumlu yükseltmelere izin verirken maliyetli ince ayarları önlemek için bir gemi sicili ve zorunlu bir ekipman listesi uygulayın. Şampiyonalar, karşılaştırılabilir koşullar sağlamak için rüzgar aralıkları 12-22 knot civarında olan mekanlar arasında dönüşümlü olarak yapılmalıdır; Ağustos etkinlikleri genellikle daha istikrarlı hava sunarak varyansı azaltır. Vendée tarzı uzun günler dayanıklılığı test edebilir, ancak temel format, şamandıra dönüşlerine ve taktiksel değişikliklere vurgu yapmalıdır. Düzenli filolarda sınıf başına 6-8 tekne ve hızı korumak için daha büyük omurga botu bölümlerinde 10'a kadar hedefleyin; eski gövdeler sicilde kaldıklarında ve gövde bakımı, yelken planları ve mürettebat disiplinine odaklandıklarında rekabetçi kalır.

Tekne sınıfları filonun ölçeğini yansıtmalı: canlı yarışlar için çevik sportif omurgalı tekneler ve istikrarlı ritim için daha ağır, balast açısından zengin modeller. Kurallar, bölünmüş alanlardan kaçınmak için yükseltmeleri basit ve yayınlanmış bir listede tutmalıdır; yelken planları ve balast karşılaştırılabilir kalmalı, böylece sonuçları gövde, rüzgar ve güverte çalışmaları yönlendirmelidir. Kaptan liderliği bir navigatör ve taktikçi ile eşleşir; güverte ekibi halatları ve yelken değişikliklerini yaparken, iç ekip kargoyu, güvenlik ekipmanlarını ve malzemeleri düzenli tutar. Her yarış, mürettebat iletişimi ve tekne kullanımının bir sınavı haline gelir; rüzgarlı bir günde hikayenin çoğunu gövde ve güverte anlatır.

Mürettebat rolleri nettir: Dümenci dümeni tutar ve strateji belirler; taktikçi rüzgar değişimlerini ve akıntıyı okur; navigatör rotayı ve yarış stratejisini haritalandırır; ana yelken trimcisi tekne hızı için ana yelkeni ayarlar; cenova trimcisi flokları kontrol eder; başüstü tayfası startları, şamandıra dönüşlerini ve iskele işlerini yönetir; çukur halatları, mandar halatlarını ve bumba değişimlerini koordine eder; öğütücüler sert rüzgar bölümlerinde güç sağlar; denizci grubu güvenlik kontrolleri ve iç düzenleme ile destek olur; iskele, her üyenin görevlerini öğrendiği ve sahaya adapte olduğu sınıf haline gelir.

Jérémie Bouvier, kayıt odaklı bir yaklaşımın yelkenlileri uygulanabilir tuttuğunu, zengin armatörlerin ise net bir projeyi destekleyip bütçeleri kontrol altında tuttuğunu belirtiyor. Şampiyonaların ritmine saygı duyan bir Ağustos takvimi, iyi bakılmış gövdeler ve güvertelerle birlikte, denizciler için güvenlik ve keyfi koruyor. Strateji, daha eski tasarımları disiplinli mürettebat çalışmalarıyla harmanlayarak iç konforu ve dış performansı dengeliyor, böylece filo, foil kullanan sonradan görmelere karşı sağlam kalıyor ve yeni bir nesli yarışmaya, gitmeye ve limanda öğrenmeye davet ediyor.

Okuyucular pratik uzman kılavuzları, objektif tekne incelemeleri ve lüks yelken güncellemelerini nerede bulabilir?

Daha derine inmeden önce, saygın sektör portalları ile tersanelerden ve yarış organizasyonlarından gelen proje bültenleri ile başlayın. Bağımsız laboratuvarların ve saha denemelerinin desteğiyle, yıllarca süren uygulamalı testleri yansıtan kılavuzlar, objektif tekne değerlendirmeleri ve güncel raporlar yayınlarlar.

okuyucular, karinaların, dümenlerin, balastın, kanatların, yelkenlerin ve dümenden elde edilen verilerin bağımsız testleri sayesinde, su direncini, sürtünmeyi ve güvenilirliği sponsorluk filtreleri olmadan, asla taraflı olmadan karşılaştırabilirken, ağlar ek güvenilirlik için çapraz kontroller sağlar.

son zamanlarda, ac75 ve figaro yarışlarına katılan ekiplerden gelen haberler, çift veya tek elle kullanılan bir kurulumun dümen hissini ve performansı nasıl etkilediğini gösteriyor; yat tasarımından örnekler, karbon fiberden yapılmış bir yatın yük altında nasıl davrandığını gösteriyor.

yann ve hugo, devrelerin başlangıcından notlar paylaşıyor, bazı ikiz konfigürasyonların neden alana hakim olduğunu ve on yıllar içinde sürtünmenin nasıl azaltıldığını, sonuçların rekabetçi filolarda görülebildiğini açıklıyor.

Güncel kalmak için, başlatılan testlerden sonra güncellemeler yayınlayan ve karar almayı desteklemek üzere artan veri kümeleriyle nihai pozisyon değişikliklerini izleyen hizmetlere abone olun.

Seçim yapmadan önce, yayınların okuyucuların ortak bir çerçeve aracılığıyla karşılaştırma yapmasına olanak sağlayıp sağlamadığını kontrol edin ve dümenlerin veya çift dümenlerin su akışını nasıl etkilediğine dair güvenilirlik ve net bir bakış sağlayın.

as you build a personal reference, note how the inception of classes like ac75 and figaro shapes design direction, and how ballast and sails are balanced to improve speed and stability.

What performance indicators should enthusiasts track when assessing a yacht for luxury cruising and competition?

Begin with a formal, tabulated dashboard that blends technical efficiency with comfort metrics. A single table should consolidate propulsion power, hull efficiency, drag, stability margins, and reliability, then translate them into concrete outputs: speed in knots, fuel or energy burn per nautical mile, and overall range under standard conditions. Structure the process into stages: initial used-yard screening, on-water testing in the Solent, and final sea trials, so the data builds a coherent narrative rather than isolated figures there.

Record displacement and weight distribution in tonnes, noting the balance between hull, deck fittings, and equipment. Track changes during retrofits or upgrades, especially when comparing older vessels against vintage designs. Document the ballast ratio, trim, and canting or passive stabilization features, since these drive overall handling and crew comfort before and during heavy seas.

Assess rig and sail plan through a dedicated module: fitted sails, sail-area-to-displacement ratios, and rig loads under increasing wind. Distinguish conventional layouts from more advanced configurations, and annotate features such as keels, daggerboards, or moveable ballast. Include data from müller-spreer-supplied rigs or similar, plus deck hardware and control lines, to evaluate practical controllability under competing conditions and busy race starts.

Evaluate reliability and build quality by compiling maintenance history, failure rates, and accessibility of critical systems. Use official logs and work orders to rate durability, then cross-check with the rules and limits that govern class compliance. Mention specific references like davies or verdier when comparing design lineage, and note whether the vessel’s construction is full-custom or mass-produced, as this impacts long-term serviceability.

Score deck and interior practicality: cabin count, layout efficiency, noise and vibration levels, air quality, and habitability under long passages. There must be a clear, quantitative readout for comfort (cabins, heads, galley) alongside structural integrity, so “older” layouts can be judged against modern expectations without bias. Include fittings, deck finish, and accessibility for routine checks, since these influence day-to-day reliability when underway there and back on extended voyages.

Map performance across conditions: wind shear, wave angle, and sea state. Use staged testing data to show how the yacht increases speed while preserving control and ride quality, and where limits appear – for example, under heavy gusts or in chop typical of vendée routes. Record peak speeds, turning performance, stopping distance, and the margin of safety against capsize risk, then translate into actionable guidance for both cruising plans and competitive entries.

Finally, align indicators with practical terms and budgeting constraints: quantify maintenance cycles, spare-part availability, and service network reach. Create an evidence-backed verdict that answers: is the vessel capable of high-end cruising comfort today while remaining competitive in the next season’s regattas, or does it demand substantial upgrades? There should be no ambiguity about ongoing work needed, and conclusions should reference specific figures from the table, the stages completed, and the adjacent limits set by official rules and owner terms, including how positions like giant keels or traditional Verdier hulls influence future prospects.